Padwa 

Padwa to średniej wielkości miasto w północnej częsci Włoch. Zamieszkiwane jest przez ponad 200 tys osób, a lezy na Nizinie Padańskiej. Padwa założona została w IV wieku przed naszą erą. Jeszcze na początku naszej ery została całkowicie zniszczona, a proces jej odbudowy był bardzo stopniowy. W historii Padwa była pod panowaniem Austrii czy Wenecji. Do terytorium Włoch miasto należy od 1866 roku. W znajdującym się tutaj uniwersytecie studiował m.in. Mikołaj Kopernik, Jan Zamoyski oraz Jan Kochanoski, a wykładowcą był słynny Galileusz.

Bazylika św. Antoniego, czyli il Santo

W 1232r. padewczycy rozpoczęli budowę nowego sanktuarium na miejscu wcześniejszego romańskiegokościoła Mater Dominiz myślą o zadedykowaniu go świętemu Antoniemu. Budowę przeprowadzano etapami; w latach 1256-1263 pracowano nad nawą główną, dopiero później dobudowano nawy boczne.

Architektura zewnętrznabazyliki przyciąga uwagę swymi licznymi kopułami i mocno wydłużonymi w pionie dzwonnicami, które nadają jej nieco wschodniego charakteru. Siedem kopuł ma kształt pókolisty, zaś jedna-środkowa-o wysokości 67 m posiada formę ściętego stożka; dwie ośmioboczne w planie dzwonnice(ukończone w 1449r.) zdają się nawiązywać do architektury minaretów.

Fasadęożywiają cztery wielkie,ślepe arkady, nad którymi biegnie siedemnastokolumnowa galeria o ostrołukowych arkadach, zaś nad nią z kolei ciągnie się marmurowa balustrada. U samej góry, we frontonie, widnieje rozeta flankowana dwoma oknami w kształcie biforium. Trzy brązowe portalewiodące do wnętrza świątyni zaprojektował Camillo Boito, wykonał zaś Giuseppe Michieli, w 1895r. W tympanonie jednego z nich w 1940r. umieszczono kopię fresku Mantegni.

Wnętrze zaprojektowane na krzyżu łacińskim (tj. z korpusem nawowym silnie wydłużonym względem nawy poprzecznej, zwanej transeptem) składa się z trzech naw: głównej i dwóch mniejszych naw bocznych. Po przecięciu się z transeptem, nawy boczne przechodzą w ambit, czyli przejście obiegające prezbiterium, w którym mieści się ołtarz główny. Do obejścia otwiera się dziewięć kaplic promienistych - osiem kwadratowych i jedna, środkowa a zarazem największa, kolista

Prato della Valle

W średniowieczu teren dzisiejszego placu Prato della Valle pokrywały moczary, które powstały tu na krótko przed rozpadem Cesarstwa Rzymskiego, na miejscu dawnego teatru Zairo. Fundamenty dużego gmachu tegoż teatru odkryto w 1775r., w trakcie prac przy budowie placu. Andrzej Memmo, pomysłodawca budowy placu, postanowił urządzić na terenie Padwy przestrzeń mogącą pomieścić liczne sklepy i dającą możliwość organizowania na niej targów oraz ściągających klientelę przedstawień teatralnych-słowem centrum, które tchnęłoby w miasto nowe życie.

Memmo zaprojektował plac w kształcie elipsy z wysepką pośrodku, otoczoną kanałem wypełnionym wodą doprowadzaną tu za pośrednictwem podziemnych rurociągów. Wyspę łączą z placem cztery mosty, zaś na obwodzie kanału ciągnie sie zadrzewiona aleja z osiemdziesięcioma posągami wybitnych padewczyków i obeliskami, które na wysokości dwóch mostów zaznaczają krótszą oś wyspy.

                               

   Święty Leopold Mandić

  ( Zobacz więcej )

  także: www.leopoldomandic.it