ŒWIĘTY MICHAŁ

      Œwięty Michał był archaniołem, przedstawicielem najważniejszej kategorii aniołów, księciem i wodzem chóru anielskiego, zwyciężcą Lucyfera w czasie buntu aniołów. Jest czczony jako protektor kościoła, obrońca w walce z szatanem, przewodnik dusz w ostatniej drodze, jest patronem chorych, Małopolski, mierników, opłatkarzy, radia i radiologii, rytowników, szlifierzy, szermierzy, złotników, opiekunów kaplic cmentarnych. Przedstawiany z mieczem, oszczepem, puklerzem, tarczą z napisem Quit ut Deus, wagą. Często u stóp umieszczany jest smok symbolizujący szatana.
Rozmiar: 19785 bajtów      Imię Michał zostało przyjęte na oznaczenie jednego z najważniejszych aniołów, wodza niebieskich zastępów i obrońcę Izraela. Wywodzi się z hebrajskiego Mi-ka-el i znaczy Któż jak Bóg. Święty Michał wielokrotnie występuje w tekstach Pisma Świętego jako pośrednik między Bogiem a ludźmi.
      W tradycji uchodzi za anioła pilnującego tronu Bożego. Po walce ze zbuntowanymi aniołami zostały mu powierzone klucze do nieba i piekła. Stąd też wywodzą się przedstawienia Michała walczącego ze smokiem albo zamykającego piekielne czeluście.
      W kabalistyce żydowskiej uchodził za anioła sprawiedliwości, sądu, łaski i zmiłowania. W tej roli przyswoiło go chrześcijaństwo. Uważa się, że będzie występował podczas Sądu Ostatecznego jako obrońca.
      Kult rozwinął się na Wschodzie, najstarsze sanktuarium znajdowało się we Frygii (obecnie Turcja). W 709 roku benedyktyni założyli w grocie skalnej na Mont-Saint-Michel sanktuarium, które stało się jednym z pierwszych miejsc pielgrzymkowych w średniowiecznej Europie.
      Średniowieczni królowie Francji uważali Św. Michała za swego patrona. Pogląd ten był naśladowany przez władców innych państw. Jako wzór niezwyciężonego wojownika Św. Michał stał się patronem niektórych narodów - Anglii, Francji, Hiszpanii, Węgier.

      W sztuce przyjęło się przedstwienie Świętego Michała jako młodzieńca o pięknych rysach i przenikliwym spojrzeniu. Ubrany w różnorodne stroje - od antycznej tuniki poprzez strój dworski, ubiór wojownika, strój liturgiczny. Niekiedy jako uzbrojony rycerz na koniu. Wyposażony w wiele atrybutów: nimb lub przepaska na włosach, diadem lub korona, skrzydła białe lub kolorowe, globus, kula kryształowa, krzyż, laska, berło, włócznia, miecz i tarcza, zbroja rycerska, rulon ze słowami Quit ut Deus, lilia, kadzielnica, trąba, sztandar zwycięski z krzyżem, miecz ognisty, waga. Często w stóp umieszczany jest szatan przedstawiany jako wijący się pod stopami, deptany lub uderzany bronią smok. W dynamicznych przedstawieniach ilustrujących sceny walki Święty Michał jest przedstawiany pojedynczo lub na czele zastępów zmagających się z szatanem.
      W scenach Sądu Ostatecznego jest przedstawiany jako ważący dusze na wadze szalkowej odmierzającej dobre uczynki od złych. Często broni dusze przed szatanem oraz niesie sprawiedliwych przed oblicze Boga.